Κορνός Λήμνου
Το έτος αυτό υπήρχαν 411 σπίτια, από τα οποία τα 287 ήταν κτισμένα προ του 1919. Το 1854 ο ιερεύς του Κορνού ονομαζόταν Παντελής.Οι κάτοικοι των γύρω χωριών θεωρούν το νερό αυτό εξαιρετικής ποιότητος, και το χρησιμοποιούν για την καθημερινή τους πόση. Το επόμενο έτος έγινε κοινοτικό κι ως το 1884 είχε αναπτυχθεί σε τετρατάξιο.
Στο πανηγύρι του ναού πολλοί Λημνιοί ανεβαίνουν με τα πόδια από την παραμονή και διανυκτερεύουν σε παρέες απολαμβάνοντας την ανατολή και την καταπληκτική θέα σχεδόν όλου του νησιού. Στην περιφέρεια του Κορνού υπήρχαν στο παρελθόν τα εξής μετόχια μοναστηριών: Κατά το 19ο αιώνα ο Κορνός ήταν από τα πιο ζωντανά και πλούσια χωριά του νησιού. Το 1898-1900 κτίστηκε η Παντελίδειος Δημοτική Σχολή Αρρένων με δαπάνη 40.000 γροσίων του Ιωάννη Παντελίδη, ο οποίος το 1901 άφησε και κληροδότημα 1600 λιρών για την συντήρησή του. Επίσης, το 1908 κτίστηκε το Σαράντειον Παρθεναγωγείον από κληροδότημα του Γεώργιου Σαράντη (1837-1909), από το οποίο καλύπτονταν και τα έξοδα λειτουργίας του.
Παλαιολόγου, Ιωάννης και Αντώνιος Αντωνιάδης, Ιωάννης και Οδυσσεύς Παντελίδης, Γεώργιος Σαράντης, Νικόλαος Σαραγλής, Σαράντης Παπουτσίδης κ.ά. Το 1844 ο δημογέροντας του χωριού Παντελής παπά Ιωάννου ήταν ένα από τα μέλη της οκταμελούς παλλημνιακής επιτροπής, την οποία έστειλαν οι Λημνιοί στο σουλτάνο απαιτώντας να διώξει τον καταχραστή διοικητή του νησιού. Περιέχει εικόνες του Παπαμαλή του 1922. Το 1918 ο Κορνός υποβιβάστηκε σε κοινότητα.
de Therma αλλά το 1858 ως Bg. Το σημερινό ξωκλήσι είναι του 1872 αλλά το 2001 υπέστη ριζική ανακαίνιση.
Το 1785 ο Choiseul-Gouffier το σημειώνει ανώνυμα στο χάρτη του, ως Village -κάτι που έχει κάνει με πολλά χωριά του νησιού- ενώ το 19ο αιώνα όλοι οι περιηγητές δυσκολεύονται να μεταφέρουν σωστά το όνομα του Κορνού. Οι Hurt (1801) και Depping (1822) γράφουν Chorous, οι Conze (1858) και Fredrich (1904) Kurnos, ο De Launay (1898) Chronos και ο Hauttecoeur (1903) Krunos τόσο το χωριό όσο και το λόφο που βρίσκεται πίσω του. Το ενδιαφέρον των περιηγητών για τον Κορνό οφείλεται στα Θέρμα, τις θερμές ιαματικές πηγές που υπάρχουν περίπου ένα χιλιόμετρο μακριά από το χωριό.
Η μετανάστευση έπληξε καίρια το χωριό κι ο πληθυσμός του μειωνόταν συνεχώς. Το 1902 φτιάχτηκε μεγάλη πέτρινη βρύση που ανακαινίστηκε το 1993 από το σύλλογο ΜΕΑΣ Κορνού.
Το 1785 σημειώνεται ως Mt. Ήταν πεπαλαιωμένος και το 1862 ανακαινίστηκε με δαπάνη του Ιωάννη Ν.
Λαύρας. Μεταγενέστερα κτίστηκε νεότερο κτίριο που στέγασε το μικτό δημοτικό σχολείο.
Λειτούργησε ως διθέσιο μέχρι το 1970 κι έπειτα ως μονοθέσιο. Μακροχρόνια υπηρεσία στον Κορνό πρόσφεραν οι δάσκαλοι: Γεώργιος Τριανταφυλλίδης (πριν το 1918 ως 1925), Παναγιώτης Αποστολίδης (1914-22), Ιούλιος Αγγελίδης (1924-30), Τριαντάφυλλος Βενετόπουλος (1933-40), Σοφία Παπαγεωργίου (1936-52), Βασίλειος Βασιλειάδης (1953-66), Άγγελος Μιχέλης (1974-;) κ.ά. Η αρχική ενορία του χωριού ήταν ο Απόστολος Ανδρέας. Παλαιολόγου, ενός σημαίνοντος δημογέροντα, ο οποίος αναφέρεται μεταξύ των εφόρων των σχολών και των ναών του νησιού από το 1813. Το 1892 κτίστηκε ο ναός της Κοίμησης Θεοτόκου ρυθμού βασιλικής, με γενναία συνδρομή 300 χρυσών εικοσάφραγκων του Ιωάννη Αντωνιάδη και 100 χρυσών λιρών της αδερφής του Ευγενίας.
Πλήθος Λημνίων ευεργετών κατάγονται από εδώ: Ιωάννης Ν. και 247 κατοικίες.
Από χίλιους κατοίκους επί τουρκοκρατίας είχε 731 το 1928, 650 το 1940, 476 το 1961 και 367 το 1971. Σήμερα έχει περίπου 350 κατοίκους, κυρίως αγρότες.
Την ονομασία του ίσως έλαβε από τον κρουνό (βρύση) που υπήρχε καταμεσής του οικισμού και τροφοδοτούσε με άφθονο νερό όχι μόνο τα σπίτια αλλά και τους πέριξ κήπους. Σήμερα, το νερό αντλείται και μεταφέρεται σε υδραγωγείο. Το 1361 αναφέρεται ο Κορωνός, οι κάτοικοι του οποίου είχαν δοθεί ως πάροικοι στη μονή Μεγ.
Οι Κορνιώτες έστελναν τρεις αντιπροσώπους στην παλλημνιακή επαρχιακή συνέλευση. Το 1873 στον Κορνό λειτουργούσε τριτάξιο σχολείο με 53 μαθητές και 10 μαθήτριες. Σε φιρμάνι του 1898 αναφέρονται 217 οικογένειες και 1095 κάτοικοι! Από το 1874 αναφέρεται: Η Δημαρχία (Κόλι) Κορνού με τα υπ’ αυτής εξαρτώμενα χωρία Κάσπακα, Θάνους, Πλατή Το 1912 στο χωριό υπήρχε ταχυδρομείο με δική του σφραγίδα.
Η ζωή των κατοίκων του Κορνού, ένα από τα τρία χωριά της Λήμνου που δεν διαθέτουν παραλίες, παραμένει ανεπηρέαστη από το τουριστικό κύμα του καλοκαιριού. . Ως τον 18ο αιώνα δεν υπάρχει άλλη αναφορά του χωριού.
Το 1863 είχε 196 οικογένειες ενώ το 1874 είχε 200 οικογ. Κάποια έργα υποδομής, όπως το νέο σχολικό κτίριο, η κατασκευή ανατολικής οδικής εξόδου προς τους Ψύλλους με κληροδότημα 200 χρυσών λιρών του Νικολάου Σαραγλή, η λειτουργία του εργοστασίου ζαχαρωδών Αχιλαδέλλη, δεν κατάφεραν να αναστρέψουν την τάση φυγής.
Jlias, είτε επειδή στην κορυφή του είχε χτιστεί το ομώνυμο εκκλησάκι είτε επειδή υπήρχε παλαιό χάλασμα ναού. Η νεολαία διατηρεί ποδοσφαιρικό σύλλογο. Από τον Κορνό κατάγεται ο νέος πρόεδρος (από το 2007) του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού (ΣΑΕ) Στέφανος Ταμβάκης, Λήμνιος της Αιγύπτου. Στην κεντρική πλατεία τα δυο καφενεδάκια προσφέρουν στον επισκέπτη την ευκαιρία να χαλαρώσουν και να συναναστραφούν με τους κατοίκους του χωριού, οι οποίοι κατά παράδοση είναι πολύ φιλόξενοι.
Άλλωστε η Μύρινα είναι πολύ κοντά. Ήταν κτισμένος ανάμεσα σε δυο σειρές ανεμόμυλων και τα μεγάλα αρχοντόσπιτα των εύπορων αιγυπτιωτών, που ακόμα σώζονται, του έδιναν ένα κοσμοπολίτικο χρώμα, με αποτέλεσμα να αποκαλείται petit Paris (μικρό Παρίσι).
Το 1856 387 άνδρες του χωριού πλήρωσαν φόρο 12391 γρόσια, ώστε να απαλλαγούν από τη στράτευση. Συντεταγμένες: 39°55′23″N 25°7′33″E / 39.92306, 25.12583 Ο Κορνός είναι ένα παραδοσιακό χωριό της Λήμνου, φημισμένο για τα χαρακτηριστικά νεοκλασσικά αρχοντικά του, καθώς και για τα γλυκά κουταλιού που παράγονται σε μια τοπική βιοτεχνία. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Μύρινας και αριθμεί 355 κατοίκους (απογραφή του 2001). Το χωριό είναι κτισμένο αμφιθεατρικά στις νότιες πλαγιές του λόφου Σκούρκα και δίνει πολύ όμορφη εικόνα σ’ όποιον κινείται στον αμαξιτό δρόμο Μύρινας-Αγίου Δημητρίου.
Κυρίως κατά το παρελθόν, αλλά ακόμη και σήμερα, το νερό αυτό χρησιμοποιείται και για θεραπευτικούς σκοπούς. Πάνω από τα Θέρμα υψώνεται ο λόφος Προφήτης Ηλίας.
